Datum: 23 Februari 2010
Hoera, vandaag is het 9 weken geleden dat Patrick en Suzanne elkaar hebben leren kennen via Lexa. Wij hebben ons allebei bij wijze van grap ingeschreven op Lexa. Wat kan een beetje flirten en daten voor kwaad dachten we allebei. Op 17 december ontving ik een flirt van Patrick. Ik dacht leuk en flirtte terug. Even later zag ik dat de Lexa-messenger knipperde dat hij wilde praten. In dat gesprek kwamen we erachter dat we wel heel veel overeenkomsten hebben en daardoor durfden we ook telefoonnummers uit te wisselen. Na een kleine 3 dagen smsen wilde we elkaar toch wel spreken en hebben we die zondagavond nog 3 uur met elkaar aan de telefoon gezeten. Met een afspraak voor onze eerste date op zak. Dinsdag 22 december was onze eerste date, thuis bij Suzanne. Het plan was een etentje en als het niet zou klikken dan waren we beide vrij om dat te zeggen en uit elkaar te gaan. Toen Patrick voorstelde om een filmpje te huren wist ik dat het goed zat. Onze tweede date was een week later, op die avond heeft Cupido echt raak geschoten. We vonden elkaar echt leuk en spraken op 2 januari af bij Patrick thuis. Daar ontmoette ik ook meteen zijn familie en zelfs dat klikte beter dan wij allebei hadden gehoopt. In de twee weken die daarop volgde hebben we elkaar bijna elke dag gezien. De 3 dagen dat het niet kon miste wij elkaar te veel. Afzonderlijk van elkaar hadden we nagedacht of we nog een paar maanden zo door wilde gaan of dat het beter was om bij elkaar te wonen. Het werd dus het laatste. Op 23 januari zijn we begonnen met het verbouwen van het huis van Suzanne en een week later was ons paleisje af. En nu wonen we 3 weken officieel samen, met heel wat toekomstplannen in het verschiet. Wij hadden dit allebei totaal niet verwacht of op gerekend en zeker niet op zo’n korte termijn. Het hele plaatje klopt; het gevoel dat je iemand al jaren lijkt te kennen, de vlinders die maar blijven fladderen en je echt gelukkig voelen omdat je jezelf kan zijn en het maatje waar je alles mee kunt delen en het samen gezellig hebt. Zoiets overkomt je maar één keer. Echt een one-in-a-miljon-story!